Goede olijfolie uit de supermarkt?
Dit artikel is voor het laatst herzien in oktober 2026
Misschien herken je het: tijdens je vakantie aan de Middellandse Zee was de olijfolie heerlijk, maar thuis vind je die smaak niet terug in de olijfolie uit de supermarkt. Waarom is dat eigenlijk? Is daar een simpele verklaring voor? Wij van The Olive Label denken van wel.
Het aanbod van olijfolie in de supermarkt is vaak overweldigend. Zeker in de grote supermarkten staat het schap van boven tot onder vol met verschillende flessen van diverse merken. De meeste met Italiaans en Spaans klinkende termen op het etiket die we allemaal wel een keer gehoord hebben: aceite de oliva, olio extravergine di oliva, vierge, extra vierge, etc. En dan heb je nog allerlei termen zoals traditionele olijfolie, blend olijfolie, eerste persing olijfolie, classico, gentle, mild, robusto, cucina delicata, etc. Wat zeggen die nou eigenlijk over de kwaliteit? En daar sta je dan: welke was ook alweer voor in de salade en welke voor bakken en braden? Lees onze blog over bakken en braden in olijfolie.
Maakt het überhaupt wat uit? Olie is toch olie? Dan maar olijfolie in de bonus of aanbieding. Of toch maar die mooie fles? Die staat vast mooi op het aanrecht en het oog wil ook wat. Welke zal ik kiezen?
Het korte antwoord
Hou je van vlakke, misschien zelfs een beetje ranzige olijfolie en vind je kwaliteit minder belangrijk, dan kun je in de supermarkt eigenlijk niet misgrijpen. Hou je van frisse, kwalitatief goede extra vierge olijfolie, dan is het misschien beter om je olijfolie elders te kopen. Daar zijn verschillende redenen voor, die we hieronder toelichten.
De Keuringsdienst van Waarde, oktober 2026
De Keuringsdienst van Waarde bevestigt dit beeld ook in 2026. In de supermarkt is niet alles wat het lijkt en word je bedonderd waar je bij staat. De Keuringsdienst van Waarde liet 27 flessen testen die in supermarkten en andere winkelketens als extra vierge worden verkocht en 15 van de 27 geteste oliën blijken geen extra vierge! Dat is meer dan de helft en dat vinden wij schokkend. Van de 15 die geen extra vierge waren, zijn er 11 van de lagere kwaliteit 'vierge' (dus niet 'extra' vierge) en 4 werden beoordeeld als lampante olie.
De term lampante verwijst historisch gezien naar lampenolie, het Italiaanse 'olio lampante' of het Spaanse 'aceite lampante'. In moderne olijfoliewetgeving en -kwaliteitsklassen staat de term voor: laagste categorie, olijfolie van de allerslechtste kwaliteit, in die vorm niet geschikt voor menselijke consumptie. Pas na raffinage kan die olie voor consumptie worden gebruikt. Lampante olie heeft ernstige smaak- en geurdefecten (bijvoorbeeld door beschadigde, beschimmelde of te lang opgeslagen olijven) of een zeer hoge zuurgraad. Carbonell (wie heeft 'm niet thuis in de keuken staan), La Española, AH huismerk en 1 de Beste van Dirk waren zo slecht van kwaliteit dat ze als lampante olie werden getest, niet voor menselijke consumptie geschikt. Schandalig.
Een hogere prijs bleek helaas geen garantie voor kwaliteit in de supermarkt. De Gkazas olie (alle marketing ten spijt) en de Xenos Sierra Oliva, beide voor €19,98 per liter, bleken helemaal geen extra vierge te zijn. En de Carbonell van €14,29 per liter was zelfs lampante olie. Dit is natuurlijk schaamteloze fraude.
De uitslag is een momentopname; kwaliteit kan veranderen. Maar als koper mag je gewoon verwachten dat de inhoud klopt met het etiket. Bekijk de volledige uitslag van de Keuringsdienst van Waarde.
Klik op de afbeelding hieronder voor de aflevering van de Keuringsdienst van Waarde over extra vierge olijfolie, oktober 2026
Goede olijfolie uit de supermarkt
‘Goede olijfolie in de supermarkt? Dat bestaat niet. Wel minder slechte…’, zegt Wilma van Grinsven-Padberg in een interview. Het giftigste gangpad in de Supermarkt, volgens Michiel Hekkens in dit artikel van Manners.
Al jaren verschijnen persberichten over de zeer twijfelachtige kwaliteit van olijfolie in de supermarkt. De kans is groot dat dit altijd zo zal blijven en de reden daarvoor is eigenlijk makkelijk te verklaren. Daar komen we later op terug.
Een onderzoek van UC Davis uit 2010 gaf aan dat 69% van de onderzochte geïmporteerde olijfoliën uit winkels in Californië niet voldeed aan de eisen voor extra vierge. Bij een onderzoek in 2011 bleek dat 66 van de 90 onderzochte monsters van vijf veel verkochte geïmporteerde merken olijfoliën niet voldeden aan de eisen voor extra vierge olijfolie. De Stiftung Warentest uit 2024 gaf aan dat 6 van de 19 geteste olijfoliën het predikaat extra vierge niet mochten dragen.
Ook de NVWA constateerde kwaliteitsproblemen. Bij een risicogericht onderzoek in 2019 voldeden negen van 28 onderzochte oliën niet aan de smaaknormen van hun opgegeven categorie. Acht daarvan waren als extra vierge aangeboden. Slechts twee van de afwijkende monsters hadden ook een chemische afwijking. Een laboratoriumanalyse en een beoordeling door een deskundig proefpanel vullen elkaar dus aan.
Waarom is supermarktolijfolie anders? De twee werelden van olijfolie
Op de fles staat hetzelfde: ‘extra vierge olijfolie’. Toch is elke fles anders en gaan daar heel verschillende werelden achter schuil. Het verschil zit in de productie, de schaal, de inkoop, de smaak van de gemiddelde consument en de keuzes die onderweg worden gemaakt. Extra vierge is een wettelijke kwaliteitsklasse. Binnen die klasse bestaan nog enorme kwaliteitsverschillen. Aan de eisen voldoen is dus niet hetzelfde als de frisse, karaktervolle topkwaliteit waar wij naar zoeken.
De wereld van supermarkten en bulkolijfolie
Alle olijfolie wordt van olijven gemaakt, maar de kwaliteit ontstaat door een hele reeks van keuzes en omstandigheden. Er zijn enorme verschillen in welke soort olijven je gebruikt, de weersomstandigheden van een gebied, wanneer en hoe je oogst, de kwaliteit van de olijven, hoe snel je perst, hoe de olie wordt opgeslagen en vervoerd, en of de olie wordt gemengd met olie uit andere gebieden, andere landen of eerdere oogsten. Natuurlijk gaat er ook wel eens iets mis in dit proces.
In de EU alleen al zijn ten minste 718.000 supermarkten (IBISWorld 2021/2022) en die creëren een enorme markt voor zo goedkoop mogelijke bulkolijfolie: grote partijen olie van verschillende boeren en oliemolens, rechtstreeks of via coöperaties en handelaren. In deze wereld van bulkolijfolie draait het om honderden miljoenen liters die internationaal worden verhandeld tegen handelsprijzen, doorgaans per kilo (een liter olijfolie weegt overigens 0,912 kilo). Daar zit ook wel eens een oogst van mindere kwaliteit tussen. Grote bottelaars kopen die partijen op en mengen ze tot een herkenbare merksmaak.
Deoleo, het bedrijf achter 29 merken waaronder Bertolli, Carbonell en Carapelli, laat zien over welke schaal we praten. Over 2025 rapporteerde het een verkoop van 158,2 miljoen liter olie in 68 landen!
Het zit nou eenmaal in het DNA van de supermarkten om veel te verkopen voor een scherpe prijs. Het verdienmodel van de supermarkten is een hoge omzet per vierkante meter en de marge staat altijd onder druk door concurrerende supermarkten. Het resultaat van deze marktwerking is bulkolijfolie voor schaalbaarheid, scherpe prijzen en magere marges.
Deze race naar lagere prijzen zet druk op de manier waarop de olijven worden geteeld, geoogst en verwerkt. Het verlegt de focus van kwaliteit naar kwantiteit. Maar dat komt de producenten gek genoeg juist heel goed uit.
Een milde, vertrouwde smaak spreekt veel consumenten aan. En uit consumentenonderzoek blijkt dat zelfs ranzige smaken kunnen worden gewaardeerd. Mijn vermoeden is dat juist die combinatie van consumentenvoorkeur en prijsdruk een belangrijke verklaring vormt voor het verschil tussen supermarktolijfolie en de frisse, karaktervolle extra vierge olijfolie die wij zoeken.
Smaak
Deoleo beschrijft zelf hoe het smaakprofielen ontwikkelt op basis van consumentenvoorkeuren. Die voorkeuren worden bepaald aan de hand van proefpanels van consumenten, en die hebben een andere voorkeur dan de professionele olijfolie proevers en olijfolie sommeliers van bijvoorbeeld het olijfolieinstituut. De voorkeur van consumenten is herkenbare, constante en niet te uitgesproken smaak. Door verschillende oliën te mengen, moet de smaak van het merk tussen oogstjaren herkenbaar blijven. Welke partijen olie en welk oogstjaren daarvoor worden gebruikt, kan veranderen; de merksmaak moet constant blijven.
Onderzoek naar 140 hoogwaardige extra vierge oliën liet bijvoorbeeld zien dat zeer bittere en zeer pittige oliën door de gemiddelde consument minder werden gewaardeerd dan rijpfruitige, iets zoet aandoende oliën.
Daarbij ligt de nadruk bij de producent van olijfolie voor de supermarkt op toegankelijkheid: mild, liever niet bitter en niet pittig, zodat de olie niet overheerst en een breed publiek aanspreekt. Grote hoeveelheden, een vertrouwde 'milde' smaak en een concurrerende prijs. Massa is kassa!
Wat als de vertrouwde smaak een defect is?
Hier wordt het verrassend en interessant, en ligt vermoedelijk de belangrijkste verklaring voor waarom olijfolie uit de supermarkt door kenners en liefhebbers van 'echte' extra vierge olijfolie telkenmale wordt beoordeeld als 'slechte' of in ieder geval geen 'extra' vierge olijfolie.
Onderzoekers van de Universiteit van Californië in Davis lieten 110 consumenten uit Noord-Californië 22 commerciële olijfoliën proeven. Zoals te verwachten hielden veel deelnemers niet van de bitterheid en pittigheid. Eigenschappen van olijfolie die professionele proevers juist als positieve eigenschappen beoordelen. Maar het bijzondere van deze studie was dat maar liefst 44% oliën met ranzige smaken lekker vond!
De onderzoekers vermoedden dat gewenning daarbij een rol speelde. Wie jarenlang olie met ranzige smaken gebruikt, kan die als normaal gaan ervaren.
Ranzigheid is echter een kwaliteitsgebrek van olijfolie. Extra vierge olijfolie die ook maar een vleugje ranzigheid heeft, heeft volgens de keurmeesters een defect en wordt afgekeurd als 'extra' vierge. Toch vonden deze deelnemers zulke oliën lekker!
Dat helpt verklaren waarom consumenten en professionele proevers dezelfde olijfolie heel anders kunnen beoordelen. De consument herkent een vertrouwde smaak, en blijft het kopen, dus de producenten blijven selecteren op die smaak. De deskundige herkent echter een defect en keurt de olijfolie af.
Dit is waarschijnlijk de reden waarom een deel van de mensen en de kenners en professionals van extra vierge olijfolie hun neus ophalen voor de meeste olijfolie in de supermarkt. Mijn vermoeden is dat veel supermarktolijfolie op de rand van ranzigheid balanceert omdat een deel van de klanten die smaak vertrouwd vindt! Die klant wil geen frisse, pittige, iets bittere olijfolie. Die wil milde, misschien wel iets ranzige olie als vertrouwde smaak! Maar een andere groep is juist wel op zoek naar die frisse, pittige, iets bittere extra vierge olijfolie.
Een milde smaak is overigens niet hetzelfde als ranzigheid. Er bestaan uitstekende zachte olijfoliën. Maar een vertrouwde smaak is op zichzelf geen bewijs van kwaliteit.
Later oogsten: meer olie en een mildere smaak
Een mildere smaak kan samengaan met een economisch aantrekkelijke oogst. Tijdens het rijpen neemt het oliegehalte van olijven doorgaans toe, terwijl bij veel rassen het polyfenolgehalte afneemt. Hoeveel olie daadwerkelijk wordt gewonnen, verschilt per ras en oogstmoment. Meer olie per kilo olijven helpt de kosten per liter te drukken.
Daar ligt een mogelijke overeenkomst tussen consumentenvoorkeur en productie-economie: een zachtere smaak kan goed verkopen, terwijl een hogere opbrengst een scherpere prijs mogelijk maakt. Dat verklaart waarom mildheid commercieel aantrekkelijk kan zijn. Het betekent niet dat iedere supermarktolie op dezelfde manier wordt gemaakt.
Polyfenolen, smaak en houdbaarheid
Polyfenolen dragen bij aan bitterheid en pittigheid en hoe hoger het gehalte aan polyfenolen, hoe beter de olijfolie beschermd is tegen oxidatie. Een lager gehalte aan polyfenolen kan betekenen dat de olie onder vergelijkbare omstandigheden sneller ranzig wordt. Ook de vetzuursamenstelling, verpakking en bewaring bepalen de houdbaarheid.
Er bestaan uitstekende zachte extra vierge oliën. Mildheid is op zichzelf dus geen kwaliteitsgebrek. Ranzigheid is dat wel.
De ondergrens van kwaliteit
Als een deel van de consumenten beginnende ranzigheid niet herkent of zelfs waardeert, hoeveel commerciële prikkel is er dan om daar ruim vandaan te blijven?
Mijn vermoeden: een deel van de bulkolijfolie wordt zo gemengd dat de gewenste milde smaak tegen zo laag mogelijke kosten wordt bereikt. Daarbij wordt mogelijk zo dicht tegen de ondergrens van extra vierge aangewerkt dat nauwelijks kwaliteitsmarge overblijft. Bij het bottelen nog nét extra vierge, maar na transport, opslag en tijd in het schap niet meer. De klant blijft tevreden, terwijl de professionele proever de olie afkeurt.
Die proever vraagt geen sterrenmaaltijd van een snackbar. Hij controleert of de inhoud voldoet aan de kwaliteitsklasse die op de fles staat. Maar ook binnen die klasse bestaan enorme verschillen: aan de wettelijke eisen voldoen is iets anders dan frisse, karaktervolle topkwaliteit maken.
Kan extra vierge olijfolie kwaliteit verliezen?
Ja. Olijfolie is een natuurproduct en wordt niet beter van ouder worden. Tijd, zuurstof, licht en warmte kunnen de kwaliteit aantasten. Hoe snel dat gaat, hangt onder meer af van de kwaliteit bij de oogst, de verwerking, de opslag en de verpakking.
Als je daarentegen begint met een topkwaliteit extra vierge olijfolie van bijvoorbeeld een vroeg geoogste Italiaanse Coratina of het Spaanse olijfras Picual, en deze perfect verwerkt tot een mooie extra vierge olijfolie en op de juiste manier opslaat, dan blijft die olijfolie misschien wel 24 maanden zijn kwaliteit behouden.
De test van de Keuringsdienst van Waarde heeft niet vastgesteld of kwaliteitsverlies na het bottelen de oorzaak was bij de afgekeurde flessen. Het is mijn mogelijke verklaring voor een deel van de uitkomsten.
Waar komt de bulkolijfolie vandaan?
Het hart van de internationale bulkhandel ligt in Spanje, vooral in Andalusië. Daar komen de oogsten van talloze boeren samen in een handelsstroom van honderden miljoenen liters. Daarnaast komen aanzienlijke volumes uit Turkije, Tunesië, Griekenland en Portugal.
De schaal is groter dan je misschien denkt: volgens de voorlopige cijfers van de International Olive Council produceerde Spanje in oogstjaar 2024/2025 ongeveer 1,6 miljard liter olijfolie, en dat is circa 40% van de wereldproductie. De totale wereldproductie is dan grofweg 4 miljard liter olijfolie. Dat komt uit verschillende soorten landbouw. Traditionele boomgaarden, maar ook intensieve en superintensieve aanplant. In die laatste systemen staan bomen dicht bij elkaar, vaak in rijen die machinaal kunnen worden geoogst. Irrigatie, hoge opbrengsten per hectare en mechanisatie kunnen de productiekosten per liter aanzienlijk verlagen.
Het ‘veel voor weinig’ en de race naar bodemprijzen zetten druk op de hele keten, de natuur en het milieu. Hoeveel ruimte blijft er voor zorgvuldig werken en een behoorlijke vergoeding voor de boer? Dat is een vraag die wij belangrijk vinden. Je kunt alleen niet aan de prijs aflezen hoe een producent met zijn mensen, de natuur en de kwaliteit omgaat.
Goede extra vierge olijfolie hoeft niet per se erg duur te zijn. Maar wie vooral op de laagste prijs koopt, weet daarmee nog niets over de herkomst, de oogst en de kwaliteit van de olie.
De wereld van de boer
Maar er is ook een heel andere wereld van extra vierge olijfolie. De wereld van zo hoog mogelijke kwaliteit, pure, frisse, vaak vroeg geoogste, meestal single estate extra vierge olijfolie die gewaardeerd wordt door kenners, professionele proevers, olijfoliesommeliers en bijvoorbeeld chefs. De extra vierge olijfoliën die awards winnen op internationale olijfoliecompetities.
De wereld van boeren die er hun passie van maken om met liefde voor de natuur en het milieu zo goed mogelijke extra vierge olijfolie te maken. Elke oogst weer streven zij met trots naar premium kwaliteit extra vierge olijfolie.
Dat is de wereld waar The Olive Label woont en werkt. Voor The Olive Label begint de keuze bij de maker en de kwaliteit van zijn olie. Wij kopen rechtstreeks bij boeren en familiebedrijven die zelf hun eigen extra vierge olijfolie produceren. Extra vierge olijfolie die door laboratoriums wordt getest en door organoleptische panels wordt geproefd. Deze boeren bepalen zelf de prijs van hun product; wij bepalen welke oliën we voor onze winkel selecteren.
Goede olijfolie begint in de olijfgaard. Het olijfras, het hele jaar door de verzorging van de bomen, het zorgvuldig kiezen van het oogstmoment, de snelheid van verwerking en de opslag bepalen allemaal samen de kwaliteit. Wij kiezen op herkomst, oogst, geur en smaak, onderbouwd met de beschikbare analyses. Het zijn olijfoliën die regelmatig verschillende awards winnen op internationale olijfoliecompetities.
Wij kopen dus geen anonieme partij van duizenden liters tegen de bulkprijs om daar vervolgens een merk op te plakken. Je koopt bij ons de eigen olijfolie van een herkenbare maker die wij persoonlijk kennen, met een duidelijke herkomst en het karakter van zijn product en oogst. Soms zacht en fruitig, soms groen, bitter en peperig. Een uitgesproken smaak mag er zijn.
Het verschil zit ook niet simpelweg in mengen of niet mengen. Dentri Blend combineert verschillende olijfrassen; Oilalà 5 Star combineert Griekse en Italiaanse olijfolie. Wij beoordelen het uiteindelijke product: wie maakt het, waar komt het vandaan en hoe goed ruikt en smaakt het?
Dat is heel wat anders dan de supermarktolijfolie!
Waarom gaat The Olive Label met het oogstseizoen mee?
Onze boeren hebben een beperkte oogst. Wij kopen daaruit onze selectie in. Als die verkocht is, is die op. We vullen een uitverkochte olie niet aan met een anonieme partij die ongeveer hetzelfde smaakt.
Daarom gaat ons assortiment met het seizoen mee en kunnen sommige oliën voor de nieuwe oogst uitverkocht zijn. Dat zegt iets over de beschikbare hoeveelheid. De olie die we nog aanbieden, selecteren we op dezelfde kwaliteit. Zo is onze voorraad geen eindeloze stroom, maar een selectie uit wat onze producenten dat seizoen hebben gemaakt. Op is op, tot de nieuwe oogst beschikbaar is.
De prijs van extra vierge olijfolie: wat krijg je voor je geld?
Een hoge prijs wekt al snel de verwachting dat je goede olijfolie koopt. Maar het prijskaartje vertelt niet of de inhoud werkelijk extra vierge is.
Dat bleek ook uit de test van de Keuringsdienst van Waarde in oktober 2026. Gkazas en Xenos Sierra Oliva, beide €19,98 per liter, werden als vierge beoordeeld. De geteste olijfolie van Sissy-Boy kostte zelfs €64,95 per liter en voldeed eveneens niet aan de kwaliteitsklasse extra vierge. De uitslag was een momentopname, maar laat duidelijk zien dat duurder geen garantie voor extra vierge is.
Een lage inkoopprijs betekent niet automatisch een lage winkelprijs
Volgens de door COAG gepubliceerde POOLred-cijfers lag de gemiddelde Spaanse bulkprijs voor extra vierge olijfolie van 3 tot en met 9 oktober 2026 omgerekend rond €2,92 per liter. Het ging om onverpakte olie uit oogstjaar 2025/2026, verkocht bij de producent. Dat geeft een beeld van de markt waarin grote bottelaars inkopen. Bij miljoenen liters telt iedere cent. Maar een lage bulkprijs zegt nog niet wat de consument uiteindelijk betaalt. Tussen de producent en het winkelschap komen onder meer verpakking, transport, distributie, marketing, marges voor de supermarkt en belastingen.
Bij een mooie fles en een bekend merk kan een hogere prijs de verwachting van kwaliteit versterken. Of de olie die verwachting waarmaakt, moet blijken uit de inhoud.
Goede extra vierge olijfolie kan ook betaalbaar zijn
Voor een goede prijs hoef je niet naar de supermarkt. Bij The Olive Label vind je zowel betaalbare olie voor dagelijks gebruik als bijzondere oliën uit kleine oogsten. Caixeiro Origins kost in een bag-in-box van vijf liter €15,60 per liter. Oilalà 5 Star kost in een bag-in-box van drie liter €16 per liter. Dat zijn productprijzen (oktober 2026) inclusief btw, exclusief verzendkosten.
Daarnaast zijn er oliën zoals Cultũra. Haar oogst van 2025/2026 bestaat uit slechts 400 handgenummerde flessen van 500 ml. Dat is 200 liter prachtige biologische extra vierge olijfolie met karakter en een hoog gehalte aan polyfenolen met een gezondheidsclaim. Zou deze hele oogst tegen de genoemde Spaanse bulkprijs worden verkocht, dan bracht ze nog geen €600 op. Daar zouden het onderhoud van de olijfgaard, het oogsten, het verwerken en het inkomen van de producent van betaald moeten worden.
Vergelijk daarom de prijs per liter én wat je daarvoor krijgt. Wie heeft de olie gemaakt? Hoe is de olie geproduceerd en bewaard? Welke informatie over de kwaliteit is beschikbaar?
Een hoog prijskaartje is geen kwaliteitsbewijs.
Wat zegt de zuurgraad over de kwaliteit?
Om het label ‘extra vierge’ te mogen dragen, mag de zuurgraad volgens de Europese regelgeving maximaal 0,8% zijn. Dat percentage gaat over vrije vetzuren. Het is dus niet het percentage geoxideerde olie en je kunt die zuurgraad niet proeven zoals het zuur van een citroen.
Een lage zuurgraad is een goed teken, maar vertelt niet alles. De olie moet ook aan andere chemische eisen voldoen en een organoleptische test op geur en smaak doorstaan. Extra vierge olijfolie moet een bepaalde frisheid en fruitigheid hebben en vrij zijn van gebreken in geur en smaak. Een olie met een zuurgraad van 0,2% kan dus toch zakken voor de extra vierge-test.
Sjoemelolie
Vervalste, illegale extra vierge olijfolie is al duizenden jaren een van de meest lucratieve vormen van fraude in de voedingswereld. In de ruïnes van Ebla, Syrië, werden in de jaren '70 duizenden spijkerschrift-kleitabletten gevonden van ruim 4.000 jaar oud. Uit de vertaling blijkt dat het koninklijke hof ambtenaren en inspecteurs aanstelde die de olijfoliemolens en de productie van olijfolie controleerden, bedoeld om fraude te voorkomen. Zie hier dat artikel Olijfolie, 5.000 jaar Fraude. En de Romeinse arts en filosoof Claudius Galenus (129 – ca. 216 na Christus) klaagde ruim 2000 jaar later ook nog over gewetenloze handelaren die mooie olijfolie verdunden met vloeibare reuzel. En olijfoliefraude gaat ook vandaag de dag nog steeds door.
Extra vierge olijfolie is namelijk makkelijk na te maken, moeilijk te detecteren en de gemiddelde consument is makkelijk voor de gek te houden. De meeste mensen weten toch niet hoe extra vierge olijfolie hoort te smaken.
Hoe dan?
Waar komt die illegale olie vandaan en hoe komt dat in de supermarkt? Er zijn heel erg veel manieren en eentje daarvan gaat ongeveer zo. Goedkope olijfolie uit landen waar de olie goedkoop is, wordt naar Italië verscheept, waar de olijfolie duurder is. Ondertussen wordt er ook zonnebloemolie, sojaolie of een andere goedkope olie naar Italië verscheept of gesmokkeld. Vervolgens mengen boefjes de twee oliën in Italië.
Als de zuurgraad, geur of smaak echt nog te slecht is wordt dat met chemisch kunst- en vliegwerk aangepast. Voor een betere kleur meng je er bijvoorbeeld wat bètacaroteen en chlorofyl bij. Deze in elkaar geknutselde nep ‘extra vierge’ olijfolie wordt in Italië in een mooie fles gebotteld, met een prachtig etiket vol met Italiaans klinkende termen en het lijkt net of het dure Italiaanse olijfolie is.
Deze sjoemelolie wordt bij de normale groothandels aangeboden en de supermarkt, die van niets weet en echt niet alles proeft, koopt deze olie in als scherp geprijsde extra vierge olijfolie. De consument die met haast door de supermarkt loopt laat zich makkelijk verleiden. Het is immers een bekende supermarkt dus je bent niet op je hoede. De fles ziet er ook prima uit en de merknaam en de buitenlands klinkende termen op het etiket klinken bekend. De prijs is ook goed dus hup, die gaat mee naar huis. Olie is olie. Een leuke visuele presentatie van dit verhaal stond in de New York Times en kun je hier vinden.
Ook in 2024 is er volop fraude met neppe olijfolie. Zo werd in januari bericht over een onderzoek van de Italiaanse politie naar oplichters die olie verkochten aan restaurants in Rome die een onbekende zaadolie hadden behandeld met bladgroen en bètacaroteen. De flessen sjoemelolie werden verkocht met op het etiket “extra vierge olijfolie made in Italy”. Lees het nieuwsbericht over het onderzoek in Rome. Europol meldde in 2019 de inbeslagname van 150.000 liter nep-olijfolie. Volgens Europol veranderden de criminelen de kleur van zonnebloemolie en olijfolie van lage kwaliteit met de toevoeging van chlorofyl of bètacaroteen om de kleur van extra vierge te verkrijgen en die als extra vierge te verkopen op de Italiaanse en Duitse markt.
Internationaal probleem
Illegale olijfolie is een internationaal probleem. In een andere operatie, waarover Europol in december 2023 berichtte, werden elf verdachten gearresteerd en meer dan 260.000 liter olie in beslag genomen.
Daarom willen wij weten waar onze olijfolie vandaan komt. Wij kennen de producent, kopen direct in en weten welke olie wij verkopen. Voor ons is die korte, overzichtelijke keten een belangrijk onderdeel van het verhaal.
Kun je überhaupt goede olijfolie kopen in de supermarkt?
Er is altijd de uitzondering die de regel bevestigt, maar echt goede olijfolie vinden in de supermarkt is bijna onmogelijk. De test van de Keuringsdienst van Waarde laat om te beginnen zien dat meer dan de helft van de onderzochte oliën niet eens extra vierge was, ook al stond het op het etiket. En ook als een olie wel extra vierge is, zegt dat nog niet dat het goede olijfolie is. Extra vierge is de wettelijke klasse; daarbinnen bestaan grote verschillen in kwaliteit, smaak en karakter.
Misschien was de bulkolijfolie nog extra vierge op het moment dat de olie werd gebotteld, maar er is een kans dat deze onder minder goede omstandigheden is opgeslagen en in de supermarkt in het daglicht heeft gestaan. Tijd en daglicht kunnen ervoor zorgen dat de bulkolie het beetje kwaliteit dat ze nog had inmiddels verloren heeft. Extra vierge op het etiket geeft je dus nog geen zekerheid over de kwaliteit op het moment dat je de fles opent.
Een ander probleem is dat er tussen oliën die wél extra vierge zijn enorme verschillen in smaak en versheid zitten. Hoe weet je dan welke je kunt kopen? En een olie die aan de eisen voldoet, is niet vanzelfsprekend de olie waar je blij van wordt aan tafel.
Kortom, op de enkele uitzondering na die de regel bevestigt, is de kans helaas groot dat de olijfolie die je bij de supermarkt hebt gekocht geen extra vierge is en/of niet lekker. Ook al staat er extra vierge op het etiket of betaal je wat meer.
Hoe weet je wat voor olijfolie je koopt?
Net als een boek kun je olijfolie niet alleen op de buitenkant beoordelen. Achter alle etiketten met ‘extra vierge’ gaan grote verschillen in kwaliteit en smaak schuil. Wat op de fles staat, vertelt je dus lang niet alles over wat erin zit.
Ook als je met het lijstje van de Keuringsdienst van Waarde met olijfolie die wel werd getest als extra vierge naar de supermarkt gaat, dan weet je nog niet of je een lekkere olijfolie koopt.
Daar sta je dan als consument met die mooie fles met Italiaanse termen. Is het echte extra vierge? Is het überhaupt olijfolie? Hoe moet je daar als consument mee omgaan? Eigenlijk zou je een olijfolie moeten kunnen proeven voordat je 'm koopt. Maar als je in de supermarkt flessen openmaakt wordt al snel gevraagd wat je aan het doen bent.
Hoe koop je dan extra vierge olijfolie?
Als je het risico op slechte olijfolie wil verlagen, vermijd dan de supermarkt en de grote merken. Ga op zoek naar een betrouwbare winkel waar ze de boer kennen die de extra vierge olijfolie maakt.
Misschien is er een fysieke winkel bij je in de buurt waar je olijfolie kunt kopen en hopelijk ook proeven. Koop je online, doe dan een beetje onderzoek. Kijk naar de beoordelingen van de winkel en de olijfolie. Bestel een olijfolie en ruik en proef puur van een lepel, dus zonder brood en beoordeel de olijfolie zelf.
Bij The Olive Label kun je er zonder enig voorbehoud van uitgaan dat al onze extra vierge olijfolie ook extra vierge is! Wij kennen alle boeren persoonlijk en van bijna alle olie die wij verkopen is een laboratoriumrapport beschikbaar. Staat dat niet bij de afbeeldingen van een specifieke olijfolie, dan kun je het rapport bij ons opvragen.
Proef zelf maar!
Wie vooral vlakke, vettige olie gewend is, kijkt soms een beetje vies als je voorstelt om olijfolie eens puur te proeven, dus zonder brood. Maar lieve mensen, extra vierge olijfolie hoort lekker te zijn! Je verwacht toch ook niet dat olijven muf en ranzig smaken? Waarom zou je dat dan wel van olijfolie verwachten?
De leukste test is dan ook om het zelf te proberen. Heb jij olijfolie in de keuken staan? Pak een eetlepel en giet er wat olie in. Zorg ervoor dat de olie niet te koud is, warm de lepel eventueel op met je handpalm. Ruik de olie eerst. Ruik je ranzige of muffe olie? Ruik je bedorven noten of iets modderigs? Waar deze olie ook vandaan komt, olijfolie die niet fris ruikt wil je niet proeven! Gooi de hele fles olie weg.
Ruikt de olijfolie wel fris en fruitig? Misschien kun je de geur van groen gras, groene tomaten, tomatenbladeren of bijvoorbeeld appel of artisjok ruiken. Dat is olijfolie die je wel kunt proeven.
Slurp de olijfolie van de lepel en laat de olijfolie rondgaan in je mond voordat je 'm doorslikt. Elke goede extra vierge olijfolie heeft zijn eigen specifieke geur en smaak. Je kunt hints van appeltjes, tomaten, verse bladeren, artisjokken, etc., proeven, maar vrij zeker is dat een goede olijfolie ook een bepaalde mate van bitterheid heeft. Dat komt door de afgeleide stoffen van de fenolen oleuropeïne en ligstroside, dat zijn polyfenolen die erg gezond voor je zijn. Ook zul je bij de meeste olijfolie van goede kwaliteit een kriebel in je keel voelen. Misschien moet je zelfs even kuchen. Dat komt door het polyfenol oleocanthal. Het kuchen is volgens kenners (en dit artikel van de onderzoeksinstelling Monell) een teken van goede, verse kwaliteit extra vierge olijfolie.
Deze polyfenolen dragen bij aan de smaak en hun gehalte kan na verloop van tijd afnemen. Ook de frisse aroma’s kunnen verdwijnen en de olie kan ranzig worden. Bij raffinage gaan door hitte en chemische reiniging de smaakstoffen en polyfenolen verloren. Meer over geraffineerde olie in deze blog: Geraffineerde olijfolie, echt waar?
Sommige oliën zijn zacht en mild. Andere hebben een bittertje en geven een prikkeling achter in je keel. Dat is niet hetzelfde als ranzigheid. Bitter en pittig kunnen juist positieve kenmerken van extra vierge olijfolie zijn.
Je eigen neus en mond helpen je dus om de goede olijfolie te kiezen. Voor een officiële beoordeling of een olie extra vierge is en geen zogenaamde defecten heeft, is een erkend proefpanel van professionele olijfolieproevers nodig. Maar met een beetje oefenen kun je zelf ook bepalen of een olijfolie kwalitatief goed is. En daarna kun je bepalen of jij hem ook lekker vindt.
Kortom
Er is geen reden om genoegen te nemen met vlakke of ranzige olijfolie. Een mooi etiket en het woord ‘extra vierge’ zijn niet meer dan een beginpunt en vertellen maar een klein deel van het hele verhaal. Zoek een verkoper die ook iets kan vertellen over de producent, de oogst en de kwaliteit van de olie en proef zelf het verschil!
Keuringsdienst van Waarde. Kijktip!
De Keuringsdienst van Waarde wilde in 2024 ook wel eens weten hoe het zit met al die verschillende soorten olijfolie. Olijven, een pers en hop, je hebt olijfolie. Simpel toch? Waarom is er dan zoveel keuze dat je door de olijfbomen het bos niet meer ziet? Classico, milde olijfolie, light (?), koud, warm, traditionele, etc.
In deze eerdere aflevering uit 2024 ging het onder meer over geraffineerde olijfolie en het onzinverhaal dat je niet zou mogen bakken en braden in extra vierge olijfolie. Dat is voor ons natuurlijk geweldig, dan hoor je het ook eens van een ander!
Klik op de afbeelding hieronder voor de aflevering van de Keuringsdienst van Waarde over olijfolie.
Waar koop je die premium extra vierge olijfolie?
Duh, bij TheOliveLabel.shop natuurlijk. Zo’n mooi, heerlijk product dat recht uit de natuur en direct van de boer komt, moet voor iedereen beschikbaar zijn. Omdat wij juist die olijfolie willen aanbieden, zijn wij TheOliveLabel.shop begonnen.
TheOliveLabel.shop koopt speciaal voor jou premium olijfolie in, zonder tussenpersonen, direct bij de boer. Wij kennen de boeren persoonlijk en bij de meeste zijn wij op bezoek geweest. Ze zijn trots op hun producten en we kunnen vaak niet wachten om hun olijfolie te proeven als die binnenkomt.
Natuurlijk komt ook de olijfolie uit de supermarkt oorspronkelijk van een boer. Het verschil is dat wij de olie van die producent afzonderlijk selecteren en verkopen. Je weet van wie de olie komt, uit welke oogst ze afkomstig is en wat je qua smaak kunt verwachten.
Top Tip!
Koop olijfolie niet alleen op prijs, het etiket of de mooie fles. Kijk naar de producent en de informatie over de kwaliteit van de olie. En kies een smaak die bij jou past. Zacht en fruitig, of juist groen en pittig? Verwen en verras jezelf en anderen met een echt goede olijfolie.
Bekijk onze premium extra vierge olijfolie.
Tot slot
Extra vierge olijfolie van superieure kwaliteit is bijna een wonder. Het is puur natuur en heeft vele gezondheidsvoordelen: olie die mechanisch uit olijven is gewonnen, zonder raffinage. En het is vooral heel erg lekker. Een paar druppels kunnen een eenvoudig gerecht al zoveel beter maken.
Wil je bewust kiezen op polyfenolen? Kijk dan naar onze extra vierge olijfolie met gezondheidsclaim. Voor olijfolie die aan de voorwaarden voldoet, is een Europese gezondheidsclaim toegestaan: de polyfenolen dragen bij aan de bescherming van bloedvetten tegen oxidatieve stress.
Die claim geldt voor olie met ten minste 5 mg hydroxytyrosol en zijn derivaten per 20 gram olie. Het gunstige effect wordt verkregen bij een dagelijkse inname van 20 gram. Bekijk bij de betreffende olie de informatie over het polyfenolgehalte en de analyse. De voorwaarden vind je in Europese verordening 432/2012.
Olijfolie wordt al duizenden jaren gegeten en hoort bij het leven rond de Middellandse Zee. En ach, als het al zo lang goed genoeg is voor hen…
Olijfolie is voor iedereen. Ze bundelt de kracht van de zon met het beste dat de aarde te bieden heeft.
Geniet! Health is Wealth! O’Lives Great!
Bronnen
- KRO-NCRV: uitslag van de extra vierge olijfolietest, oktober 2026.
- KRO-NCRV: persbericht over de uitzending van 9 oktober 2026.
- Interview met Wilma van Grinsven-Padberg, gepubliceerd op haar website.
- UC Davis: onderzoek naar als extra vierge verkochte geïmporteerde olie, 2010.
- UC Davis: Evaluation of Extra Virgin Olive Oil Sold in California, 2011 — onderzoeksrapport.
- NVWA: MANCP-jaarverslag 2019, pagina 76–77 — conformiteitsonderzoek olijfolie.
- Europese Commissie: kwaliteitsklassen en controles van olijfolie.
- Deoleo: verslag over 2025, pagina 41–42 — volumes, merken en verkooplanden.
- Deoleo: consumentensmaak, smaakprofielen en mengen.
- International Olive Council: voorlopige productiegegevens 2024/2025.
- Valli e.a.: Sensory analysis and consumer acceptance of 140 high-quality extra virgin olive oils, 2014 — samenvatting.
- Polari, Crawford en Wang: oliegehalte en polyfenolen tijdens het rijpen van drie olijfrassen, 2021 — onderzoeksrapport.
- UC Davis: consumentenonderzoek naar waardering voor onder meer ranzige smaken, 2011.
- Li en Wang: Shelf Life of Extra Virgin Olive Oil and Its Prediction Models, 2018 — wetenschappelijk overzicht.
- UC Davis: kwaliteit, verwerking en bewaring van olijfolie.
- COAG Jaén / POOLred: producentenprijzen van 3 tot en met 9 oktober 2026.
- Europol: 150.000 liter nep-olijfolie in beslag genomen, 2019.
- Europol: elf arrestaties en meer dan 260.000 liter in beslag genomen olie, 2023.
- Monell Chemical Senses Center: oleocanthal, keelprikkeling en het kuchje, 2011.
- KRO-NCRV: eerdere aflevering over olijfolie, raffinage en bakken.
- Europese verordening 432/2012: voorwaarden voor de gezondheidsclaim over olijfoliepolyfenolen.
- IBISWorld, 2021/2022: Supermarkets & Grocery Stores in Europe — aantal supermarkten.
- The New Yorker: interview met Tom Mueller over onder meer de olijfolie-inspecteurs in Ebla.
- Tom Mueller, Slippery Business: onder meer Galenus over vervalsing met reuzel.
- Nieuwsbericht over het onderzoek naar vervalste olie in Rome, januari 2024.
- The New York Times: Extra Virgin Suicide — visuele uitleg over olijfoliefraude.